روزی که همه از فریاد زدن خسته شدند
روزی که صدا در گلویشان خاموش شد
خدایا! در کف دستهای سوخته ام خواهم آورد آن کلمه یگانه را
و از آن زمزمه گُر گرفته مانند ذغال
همه صدایشان را روشن خواهند کرد
"شاید آنگاه همه با یکدیگر به زبان زمزمه سخن بگویند..."
* شعر از رامیز روشن - تقویم رومیزی اردشیررستمی
بستگی داره . با کسانی که سمعک دارند، زمزمه کردن، یعنی گل لگد کردن !
با کسانی که حساسیت شنوایی شون رو می آرن پایین، زمزمه کردن، می شه خود سبک کردن !
من فریاد می زنم. اینجوری لااقل خودم تخلیه می شم ... گرچه یکی در میون حرفمو قطع کنن و بگن : " چرا داد می زنی ؟!" !